home > bio > uoc

Στο Πανεπιστήμιο Κρήτης μπήκα ως φοιτητής το φθινόπωρο του 1993, στο Τμήμα Φιλολογίας. Τότε στεγαζόταν στην περιοχή "Περβόλια" του Ρεθύμνου. Αργότερα, μετεγκαταστάθηκε στην περιοχή "Γάλλος", σ' ένα ύψωμα πάνω από το Ρέθυμνο, με θέα τη θάλασσα και την πόλη. Ως φοιτητής δραστηριοποιήθηκα σε διάφορα ερευνητικά προγράμματα τα οποία στήριξαν τις προπτυχιακές μου σπουδές, σε μεγάλο βαθμό. Από πολύ νωρίς αποφάσισα ότι θέλω να ασχοληθώ με τη Γλωσσολογία, έτσι περισσότερα από τα μισά μαθήματα του κύκλου σπουδών ήταν σ' αυτό το αντικείμενο. Μνημειώδη μαθήματα: "Εισαγωγή στην Κλασική Φιλολογία", με τον Οδυσσέα Τσαγκαράκη, "Εισαγωγή στη Λατινική Φιλολογία", με τον Μιχάλη Πασχάλη, "Εισαγωγή στη Θεωρητική Γλωσσολογία", με τη μοναδική Γωγώ Κατσιμαλή, "Η νεοελληνική κωμωδία στο θέατρο και τον κινηματογράφο"  με την Ελίζα Δελβερούδη, "Τα λόγια από τα τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου", με τον Αλέξη Πολίτη, "Ξενοφώντας" με την Αναστασία-Ερασμία Πεπονή, "Ηλέκτρα" με τον κορυφαίο και χαρισματικό Γιάννη Τζιφόπουλο. Η σχέση μου με το αγαπημένο Πανεπιστήμιο Κρήτης μετατράπηκε από εκπαιδευτική σε επαγγελματική το καλοκαίρι του 2001, όταν ξεκίνησα να διδάσκω "Ελληνικά ως Δεύτερη/Ξένη Γλώσσα", στα θερινά τμήματα του Τομέα Γλωσσολογίας σε φοιτητές με τα προγράμματα Socrates/Erasmus. Συνεχίστηκε με τη συμμετοχή μου σε πρόγραμμα "Αναμόρφωσης των Ανθρωπιστικων Σπουδών", στα πλαίσια του οποίου εισήχθη για 2 εξάμηνα το μάθημα της "Εισαγωγής στην Υπολογιστική Γλωσσολογία" και του οποίου ανέλαβα, σε συνεργασία με τον διδάσκοντα του μαθήματος, Λάμπρο Κρανιά, την οργάνωση και διεκπεραίωση των εργαστηρίων του μαθήματος, με παροχή διδακτικού έργου στο αντικείμενο της Θεωρίας Αλγορίθμων. Το "Ρεθυμνάκι", όπως μετά από λίγο καιρό αυτόματα αποκαλούσες αυτό το μέρος, δε χωράει σε συμβατικά πλαίσια ανάλυσης και παρουσίασης. Η δική μου γενιά, το πρόλαβε στη "γέννησή" του. Μπάνια, διάβασμα, ξενύχτια, εκδρομές, φαγητό, ποτά και απογευματινοί καφέδες, το φοιτητόπλοιο "Αρκάδι" και μετά το "Πρέβελης", το μυσταγωγικό μπαράκι "Cecilia" με το δραματικό του μέλλον, το underground "Metropolis", η αισθαντική "Οδός Ονείρων", οι θρυλικές οδοί "Αρκαδίου" και "Εθνικής Αντιστάσεως", τα πρώιμα ρεμπετάδικα "Πέτρινο", "Baluardo" και "Αραξοβόλι", στα οποία τραγούδησα, τα clubs "Opera", "Cinema" και "Fortezza" με τον Γιάννη τον Δραμινό στην πόρτα, το εστιατόριο "Φανάρι" του Κώστα, το ταβερνάκι της κυρά-Μαριώς, απέναντι από το Ξενία, τα γυράδικα "Θράκα" και "Πικάντικο", τα καφέ-μπαρ "Κάρμα", "Αερικό", "Ναυπηγείο" και "Βενετσιάνικο" και "Ciao" (πόσα ξεχνώ, το ξέρω!), ο εκλεκτικός "Όθωνας" αλλά και η "Σαμαριά" με τις μεταμεσονύκτιες... μοσχαρόσουπες, η μετεγκατάσταση του Πανεπιστημίου από τα "Περβόλια" στο "Γάλλο", η θέα, η φανταστική βιβλιοθήκη, το αμφιθέατρο και οι αίθουσες διδασκαλίας, το εργαστήριο Γλωσσολογίας, το κυλικείο (!), εξετάσεις, ορκωμοσία, στρατός στο 547 ΤΠ, κάτω από το Πανεπιστήμιο, η θέα του νυχτερινού Ρεθύμνου από τη σκοπιά απέναντι από το γραφείο Στρατολογίας μελαγχολική... Σε ένα τέτοιο πλαίσιο ζούσαν και εργάζονταν οι φοιτητές. Ένα μοναδικό περιβάλλον γνώσης, προόδου, αναψυχής, κοινωνικότητας, πειραματισμών, ευκαιριών, δράσης και αντίδρασης, πολλαπλής καλλιέργειας. Μοναδικό.

© 2021 George K. Matsaridis

  • TikTok
  • Instagram
  • Twitter
  • LinkedIn - White Circle
  • Facebook - White Circle
  • Spotify - White Circle
  • YouTube - White Circle